Siać, siać, siać...

 

No i jest. Posiałem dziś sześć różnych odmian papryki. Już wiadomo, że rośliny po wzejściu nie będą miały optymalnych warunków – bardzo ciężko je zapewnić w kamienicy. Nie chodzi jednak przecież o profesjonalną uprawę, lecz o zabawę i ten skromny (choć w minionym roku o dziwo nawet całkiem przyzwoity) zbiór w sezonie.

Parapetowe zimowanie

 

Wiele w internecie jest rad, jak przezimować paprykę. Stosunkowo niska, stabilna temperatura, zapewniająca faktyczną hibernację zimowanej rośliny, umiarkowane naświetlenie, odpowiednie przycięcie, rzadkie podlewanie... Rzecz w tym, że wiele osób nie posiada w swych mieszkaniach odpowiednich warunków, i co by nie zrobiły, okazuje się, że nie zdołają przechować swych roślin do kolejnego sezonu.

Krótka historia pewnej pomyłki

Jedna z sześciu odmian papryk (na dziesięć ogółem), jakie w ubiegłym roku wydały choćby symboliczny plon na moim parapecie, miała być właśnie tą, na którą oczekiwałem szczególnie. Cieszyłem się ze sporej czy przynajmniej przyzwoitej jak na spartańskie warunki plenności – 20 owoców. Czekałem, aż się wybarwią na czekoladowo, jak przystało przecież na Black Stinger. Gdy były jeszcze zielone, tak je nawet przedstawiałem na blogu.

Po owocach je poznacie

Trudno oczekiwać hiperwydajności, uprawiając papryki w doniczkach na parapecie. Stąd też, choć tuż przed ubiegłorocznym Sylwestrem wysiałem nasiona 10 odmian, do tej pory zdążyło mi zaowocować tylko 5.

...i po mszycach?

Kilka dni temu pisałem o mszycach, które najpierw znalazłem na swej papryce Bhut Jolokia brzoskwiniowa oraz jeszcze jednej papryce innej odmiany (Bahamian Goat, gdyby ktoś pytał), stojącej wraz z nią na tym samym parapecie. Zaraz potem znalazłem ogniska mszyc także na parapecie, gdzie rosną pomidory rosyjskie (które dokładnie z pomidorów rosyjskich, to dopiero się okaże... nasiona otrzymałem jako bonusowy gratis wraz z nasionami którejś – nie pamiętam już, której – odmiany ostrych papryk) oraz pelargonie i topinambur.

Mszyce nadlatują!

Rzecz jasna, moja parapetowa "plantacja" papryk nie jest prowadzona zgodnie ze wszelkimi prawidłami sztuki. Na przykład rośliny nie były we wczesnym okresie wzrostu przycinane dwa razy, jak bodajże radziła w swych filmikach Hydroponika Bez Ogródek, a tylko raz. Jeszcze w maju, a nie na początku czerwca zaprzestałem obrywania pąków – z czystego lenistwa. Wykorzystana w doniczkach ziemia to wprawdzie doradzana przez kogoś Kronen, ale tylko na górze, gdyż na spodzie, aż do połowy wysokości, zapychaczem jest zakupiona ad hoc Verve. Itd. Nie marzę nawet o superzbiorach; będę zadowolony, jeśli wszystkie dziesięć roślin – każda innej odmiany – wydadzą w tym roku choćby po kilka owoców.

Księżna Jolanta, baronowa Karolina

Dziś porządki na parapecie i balkonie. Przesadziłem topinambur, kiełkujący od trzech tygodni, przepikowałem również pomidory – pozostaje tajemnicą, która to konkretnie z kilkudziesięciu odmian pomidorów rosyjskich. Wreszcie, co stanowiło gwóźdź programu, po tym, jak wczoraj (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i dystansu społecznego) wydałem nadmiarowe papryki, umieściłem w końcu pozostałe 10 roślin – po jednej każdej odmiany – w nowych doniczkach, stanowiących ich ostateczną destynację.

Coś o funkcjach parapetu (i nie tylko...)

W inauguracyjnym wpisie blogowym pisałem, że ostra papryka jest dla niektórych czymś dużo więcej niż tylko jeszcze jednym urozmaiceniem w kuchni. Opracowywanie czy korekty przepisów kulinarnych, wyrób przetworów, regularna wymiana doświadczeń, powstawanie więzi towarzyskich... wielu ososom, współtworzącym grono czytelnicze tego bloga, nie trzeba tłumaczyć, o czym piszę.

Co z tym wasabi?

Czyste wasabi to w Polsce, można rzec, marzenie ściętej głowy. W większości dostępnych w powszechnej sprzedaży artykułów spożywczych, których stanowi składnik, jego zawartość oscyluje wokół 1%, a pamiętam z marketowej półki specyfik po astronomicznej cenie, którego niezmiernym atutem była zawartość... 0,04% wasabi (sic!). Co więcej, również zielona barwa past z wasabi, zazwyczaj złożonych głównie ze zwykłego chrzanu, to zazwyczaj dzieło... dodanej do takiego specjału brukselki czy brokuła.

Czarne żądło

Ta dość młoda odmiana nie jest rekordzistką ostrości. Ale ma swojego kopa – i do tego świetny smak. Poza tym zachowuję do niej duży sentyment – należy do grona paru kultywarów papryki habanero, które parę lat temu zaczęły współtworzyć mą arcywspaniałą, pierwszą parapetową "plantację".

Strach na słonie

Ostra papryka znajduje różne zastosowania – nie ma co się tym razem rozwodzić nad wykorzystaniem jej w kuchni (wraz z jej właściwościami odżywczymi i zdrowotnymi), jako rośliny ozdobnej czy kluczowego surowca niezbędnego do wytworzenia gazu pieprzowego. Choć to ostatnie – jako zastosowanie obronne – byłoby najbliższe dzisiejszego tematu.