Strach na słonie

Ostra papryka znajduje różne zastosowania – nie ma co się tym razem rozwodzić nad wykorzystaniem jej w kuchni (wraz z jej właściwościami odżywczymi i zdrowotnymi), jako rośliny ozdobnej czy kluczowego surowca niezbędnego do wytworzenia gazu pieprzowego. Choć to ostatnie – jako zastosowanie obronne – byłoby najbliższe dzisiejszego tematu.

Nie kozakuj!

Wielu chiliheadów lubi wyzwania, sprawdzanie swoich możliwości, granicznych ilości najostrzejszych papryk czy ekstraktów, jakie zdolni są jeszcze pochłonąć. I zasadniczo nie ma w tym nic złego. Jeśli rzeczywiście jesteś w stanie zjeść na jedno posiedzenie dziesięć dorodnych owoców Carolina Reaper i masz ochotę się z nimi zmierzyć, to absolutnie tego nie odradzam, a w sumie nawet mogę zachęcić.

Moje przygody z sosami

Podobnie jak wiele innych osób preferujących ostrą kuchnię, samemu bawię się w przyrządzanie sosów. Dawniej bazowałem na jednym, nie swoim przepisie, opartym o mango i habanero, i dopiero w słusznie minionym ubiegłym roku zabrałem się za komponowanie własnych przepisów.

Zaczęło się na przełomie wiosny i lata, gdy – przez ocieplający się klimat wyjątkowo wcześnie – zaczęły dojrzewać morwy. To one wraz z cytrusami stanowiły bazę mego pierwszego autorskiego sosu ostrego – sosu o bardzo złożonym składzie, choćby ze względu na długą listę przypraw ziołowych i korzennych, z imbirem, cynamonem i pieprzem syczuańskim na czele. Był to też zdecydowanie najsłodszy sos ostry, jaki w ogóle zrobiłem. Ostrość zapewniła świeża habanero oraz mieszanka chili suszonych – od cayenne po superhoty.

Frenezje romantyczne... czy po prostu Carolina Reaper

W internecie krążą różne opowieści tych, którzy odważyli się spróbować legendarnej już Carolina Reaper. Opowieści często zdrowo zakręcone, a nieraz nawet na swój sposób brutalne, choć efekty nieumiarkowanych zabaw z chili zwykle wyglądają straszniej niż mają się w rzeczywistości. Parę tego rodzaju jakże doniosłych świadectw postanowiłem zgromadzić w jednym miejscu – i zapraszam również do obejrzenia filmików, które są stare, ale jare.

Oczekiwana niespodzianka

Weźcie czystą kartkę i narysujcie na niej dwa zbiory. Pierwszy zbiór – to zbiór sosów słodko-ostrych. Drugi – to zbiór sosów ekstremalnych. Ach, zapomniałbym, że oba rozrysowane zbiory powinny posiadać zbiór wspólny. Tym bardziej, że sos, o którym dziś mowa, właśnie w tym zbiorze wspólnym się znajduje.

Chili w cenie wanilii i srebra

Fama niesie, że trzy najdroższe przyprawy świata to 1) szafran, 2) wanilia i 3) kardamon. Kto jednak zakupywał choć raz superhoty, będzie w to co najmniej mocno powątpiewać.

Szafran stoi na rynku po doprawdy obłędnych cenach i trudno podważyć jego pierwsze miejsce w cenowym rankingu przypraw. Niniejszy wpis absolutnie nie pretenduje do bycia dogłębną analizą rynku – w najlepszym razie może stanowić przyczynek do takowej – stąd ograniczę się do pobieżnego spojrzenia na ceny tej przyprawy na Allegro.pl i w Google. W przypadku aktualnych ofert ceny szafranu przeliczone na kilogram mieszczą się dziś w granicach od 3 do 30 tys. zł. Porównajmy: aktualny kurs złota wg portalu coininvest.com to niecałe 190 tys. zł za kilogram. Zatem za gram złota nie kupi się nawet dziesięciu gramów najdroższego szafranu.

Na szczytny cel

Zbliża się 28. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. W związku z tym nie mogę nie wspomnieć na swym blogu o aż dwóch inicjatywach podmiotów znanych wśród polskich chiliheadów.

Producent ostrych sosów Dziki Bill wystawił na licytację zestaw czterech swych smakowitości, w tym ostatnią niesprzedaną butelkę pierwszej edycji ekstremalnego sosu Ninja. Sos ten miałem ogromną przyjemność skosztować jeszcze przed jego oficjalną premierą, i jeśli nie nastąpi żadna katastrofa, jestem pewien, że dokonam jego zakupu, gdy tylko na rynek trafi nowa edycja. Obiecuję też wówczas jego recenzję na niniejszym blogu.